hayat ne kadar kısa...

Her şey ne kadar kısa... bir sigara gibi adeta... Yanıyor, alevleniyor, kıvama gelip güzelleşiyor ve bitiyor... Tıpkı aşk gibi... Hoşlanılıyor, seviliyor, bağlanılıyor, doruk noktasına varılıp her şey harika oluyor ve bir taraf terk edip bitiyor... Aynı bir oyun gibi... Öğreniliyor, usta olunuyor ve bir bakmışsın bitmiş... Sanki spor gibi... Çaylak oluyorsun, profesyonel oluyorsun, iyi takımda ter döküyorsun ve bir de bakmışsın ki yaş geçmiş emekli olmuşsun... Aynı okul gibi... Anaokulu; her şey tozpembe, ilkokul; hafif sorumluluklar ama hala çocuk, ortaokul hala çocuk ama daha fazla şey biliyor, lise; ayak yerden kesilmeye başlar yavaş yavaş benlik kazanır sorumluluklarının farkına varır, üniversite; artık özgürdür ne yaparsa ceremesini çeker ve bununda sonu gelir kolektif ve aynı zamanda nispeten bireysel eğitim biter... Tıpkı bir gün gibi uyanır, çeşitli badireler atlatır ve uyur... Tıpkı bir kitap bir film gibi... Giriş yapılır ısınılır konuya, heyecan başlar ve sonuçlanır... Sanki tuvalet kâğıdı gibi monotonca görevini yapar ve karton silindiri görünür...

Örnekler çoğaltılabilir istendiğinde ama görünen o ki doğa ana kanunları "başla ve bit" komutlarını üzerine kurmuş "ilk ve son" "hasret, vuslat" "siyah, beyaz"...

Fakat bize bir seçme yetkisi tanımış. "arasını doldur koymuş" adını ve sen doğduğun bu "kokuşmuş ve saf" dünyaya geldiğinde başla komutunu vermiş. Bit komutuna kadar boşluğu doldur demiş ve sıra sıra noktalı yere sen istediğini yaz diye "iyi kötü" birçok alternatif koymuş. Yaşanacak güzel olaylar, nadide duydular, eşi bezersiz hisler bahşetmiş. Kötü olayları da koymuş kenara fakat seçme şansı tanımış. Ama unutmamalısın ki ne yaparsan yap mutlu olacağın bir yönde yürü. "keşke"leri azalt ve pişman olma dizginleri eline. Hayatının geri kalanını uzun vadeli yaşa. Sadece sen yoksun ve tren kalktı kimisi yakaladı kimisi kaçırdı yenisi gelir umudu içinde... Sen nerdesin? Hangi kompartımandasın? Kompartımanına isim ver... Hayalin sadece hayal olmasına izin verme kendine söz ver ve hatırla onu... Yakaladıysan treni ne mutlu... Peki yakaladın mı? Eğer kaçtıysa yenisini yarat sadece kendi trenin olsun ve önündeki rayları sen döşe... Ne duruyorsun ki yola çık...