Yazıların iç Yüzü

Yazdıklarım ve yazacaklarım mutlaka bir ya da nadiren birkaç kişide gördüğüm hoşuma giden ya da düzeltilmesi gerektiğine inandığım yönlerini buraya aksediyorum o kadar. Bu gözlemi yapabileceğim ortam olduğu için mutluyum ve onlara sonsuz minnetlerimi sunuyorum. Onlar sayesinde yazabiliyorum, öfkelerimi dizginleyip uygun vakitte defterimle paylaşıyorum yoksa çok farklı bir yerde olurdum şu an. Tekrar tekrar okuyup ders çıkarma ve “bir dahakinde hazır olacağım.” dememi sağlıyor aynı zamanda. Öykü yazmıyorum çünkü senaryoyu devam ettirme zorunluluğu var. Ama böyle kısa aktarımlarda daha etkileyici ve özü yerinde, dağılmayan paragraflar oluşuyor. Uzun lafın kısası hepsi birine itafen yazılıyor ve duygu patlaması sırasında aniden ortaya çıkıyorlar. Çevremdeki beni tanıyan ya da uzaktan sadece bir kez gördüğüm herkese teşekkürü borç bilirim. Onlar sayesinde kendimi ehlileştiriyorum.